Tak poza tym zapalenie piersi trochę komplikuje mi plany organizacyjne, ale znowu dobrzy ludzie się uaktywnili. I kolejne pozycje z listy mogę wykreślać.

Moi mali chłopcy robią się coraz bardziej samodzielni i samoobsługowi. Bernard odpala rano herbatę i śniadanie dla siebie,a czasem też dla rodzeństwa.

W sobotę trzej starsi chłopcy byli z Tatą N. na kwidzyńskiej nocy w muzeum. W XIV-wiecznej katedrze przy zgaszonych światłach wysłuchali koncertu organowego, weszli do krypt i pochodzili po klimatycznie oświetlonych okolicach zamku.

Przystawiam Józia do cyca i piszę. Józio podrapany przez Jeremiego, który ostatnio zamienił się w groźnego tygrysa i bardzo muszę uważać, żeby nie zostawić ich samych. Mimo uszkodzeń na twarzy dużo bardzo się uśmiecha, śmieje i guga.

Z Antkiem chodzimy na próby komunijne dwa razy w tygodniu. Antoni będzie niósł świecę. Do komunii musimy jeszcze d okupić białą koszulę i białe gatki :)

Plan maks zakłada chrzest Józia w czasie czuwania na Zesłanie Ducha, a rano o 10.15 komunia i impreza.

W kolejną niedziele planujemy byc na na spotkaniu z papiezem w Mediolanie w składzie N.K.B.A.J2.

Jeremi też już pewniejszy, choć trzeba być przy nim blisko.

A weekend nam minął trochę rodzinnie i ogródkowo w Wołominie, a trpche grillowo w Kwidzynie. Robiliśmy z Antkiem zielnik. 

Bernard dostał dziś czerwonych polików. Czekam na rozwój wydarzeń, ale chyba to rumień.

Wypróbowałam dwa szarlotkowe przepisy- jeden szarlotka z płatkami kukurydzianymi, a drugi szarlotka z trzech szklanek(jedna mąki, druga kaszy mannej, a trzecia cukru) i jabłek. Polubiłam. Zwłaszcza te trzy szklanki dobrze wyszły z bitą śmietaną na wierzchu.

 Ostatnio dużo gotują. Na przykład zupę. I Cecylka mnie woła na zupę. Muszę przyjść koniecznie bo nie zaczniemy, jak wszyscy nie będą przy stole (Jeremi już grzecznie siedzi na krzesełku przy ikeowskim stoliku przed plastkiowym talerzykiem z plastikowym tostemi  frytkami).Cecylia zarządza:  "A teraz się pomodlimy: Imię Ojca i Ducha, SIętego, Amen" i zaczyna nakładać mi zupę z plastikowego brokuła i drewnianych klocków.

Staś dziś poszedł do przedszkola, Antoni do szkoły, a Bernard jutro też się wybiera, więc chwilowo wracamy do pewnej normy,chociaż zastanawiam się, czy właśnie normą nie jest stan, kiedy szkolniki w domu siedzą, bo dopiero co była przerwa świąteczna, później choroby,  zaraz będzie dłuuugi weekend, a zaraz potem wakacje.

Stasiek też się zarumienił, a mnie boli gardło.

Jeremi od nowa uczy się korzystać z nocnika. Zaczęłam go wspomagać tik takami.

Józef ma trądzik noworodkowy, który powoli mu się zmniejsza. Poza tym zgodnie stweirdziliśmy z N., źe nasze Nowe Dziecko nie płacze. Tylko wymownie chrząka i chrumka i dziwnie stęka. Płacze bardzo rzadko, prawie wcale. Na przykład kiedy mama sama go kąpie. Przeważnie tata ma udział w kąpieli i jakoś tak trzyma dziecko, że mu to odpowiada.

Z Antonim kupiliśmy nasionka. Słoneczników, bazylii i jeszcze innych kwiatów. Na razie zasialiśmy w doniczkach na balkonie. Po piętnastym kwietnia słoneczniki ogrodowe można wysiewać już do gruntu. Czyli jutro. Antek kupił jedną torebeczkę. Zasadziwmy pod balkonem.

A Bernard chce wziąć udział w konkursie i nakręcić pięciominutowy film o Kwidzynie. Jedno ujęcie już mamy, jak balony lecą nad naszym blokiem. W sobotę wystartowały z pobliskiego stadionu i przeleciały nad naszym blokiem. Z piętnaście.