Czytam "Danutę Wałęsę"- ciągle w  ciąży albo z maleńkim dzieckiem i gromadką starszych. Trochę podobieństw jest.

A wczoraj wieczorem "Melancholia". Strasznie przygnębiająca wizja. Myślę, że nieprawdziwa. 

Zaprosiliśmy Babcię Wandzię, żeby wzięła udział w dniowo- babciowych występach swoich wnuków.  

Zastanawiałam się, czy nie poczekać chwilę z antybiotykiem, ale w końcu się poddałam. Najbardziej nie chce mi się tłumaczyć przed lekarzem. Wystąpi wtedy w JASEŁKACH. Na próby chodzimy od piątku. Występ w niedziele. Dziś doszłam do wniosku, że Stasiek jest ciągle na etapie psa pasterskiego...Chociaż zaskakuje jeśli chodzi o nauczenie się na pamięć i wygłoszenie roli. Głośno, powoli, wyraźnie i bez pomyłek. Kiedy jednak nie jest akurat jego kolej, to robi wszystko, żeby zwrócić na siebie uwagę...Antonii przynosi zabaweczki i na próbie czuje się jak na  spotkaniu towarzyskim. Bernard dopiero się ogarnia. Kiedy są kolędy to śpiewa, kiedy się siedzi, to on spokojnie siedzi....

Czytam "Cholonka". Jak na razie bardzo mi się podoba. Pełno barwnych postaci i obserwacji społecznych, a wszystko w cudownym janoschowym stylu, choć to pierwsza moja książka Janoscha dla dorosłych.

Jeremi naśladuje. Chyba najbardziej ze wszystkich naszych dzieci. Dziś przy kolacji dzieci oglądały Pomysłowego Dobormira. W pewnym momencie starsza czwórka wybuchnęła głośnym śmiechem. Jeremi, siedząc przy stole tyłem do telewizora, z pewnym opóźnieniem też wybuchnął głośnym śmiechem. Pocieszny jest.

w poniedziałek obudziliśmy się o ósmej piętnaście, Bernard poszedł na drugą lekcję. Dziś za piętnaście ósma. B. wziął kanapkę i pojechał z tatą, a potem Stasia zdążyliśmy zawieźć na śniadanie do przedszkola na 8.30. Dziś obyło się bez buntu, a raczej został wyciszony. N. cierpliwie tłumaczył Stasiowi konieczność obowiązku przedszkolnego i jakoś trafił mu do przekonania, w odróżnieniu do mnie dzień wcześniej. 

Na szczęście Antek ma w poniedziałek i wtorek na 9.50 :) To jakoś pozwala  nam przetrwać koszmar początku tygodnia. 

Teraz już wszyscy śpią. Wczoraj Jerermi nie mógł zasnąć do 23.30. Wykończył nas psychicznie. Nie cieszę się zbytnio, bo pewnie zaraz się obudzi. Bo jak to on miałby spać w swoim łóżeczku, z dala od mamy? A jak nie on, to Cecylka...Rzadko budzimy się w swoim łóżku we dwoje. 

 Dziś chłopcy nadrabiali trzydniowe zaległości w szkole i uczyli się swoich roli do jasełek. Duzi chłopcy są pasterzami, a Cecylka aniołkiem- tym razem mówi jedno zdanie.

Od soboty koczujemy, a raczej pomieszkujemy w Wołominie. 

W niedzielę Bernard z Antkiem już drugi raz wystawili na keirmaszu świątecznym nasze pierniki z pełnym sukcesem.Wszystkie sprzedali.  Zarobili 120 złotych :) Za tenże zarobek kupili sobie wyrzutnie NERF. Obaj. A teraz chodzą i strzelają. 

Lista prezentów już skompletowana, tylko jeszcze nie wiadomo, czy zdążą dojść na czas, bo już drugi tydzień idą...

Czytamy z Antkiem "A w wigilię przyjdzie Niedźwiedź" Janoscha. Z każdym rozdziałem zbliżamy się do wigilii. Wczoraj nadrabialiśmy cztery dni(bo ta książka trochę przypomina kalendarz adwentowy) i akurat wczoraj było o tym, jak to spadł zamówiony przez Tygryska śnieg. U nas też spadł. Tego samego dnia. I dziś Antek ulepił pierszego bałwana. Niestety głowa mu się rozpadła, zanim zdążyłam zobaczyć. 

CHoinka już stanęła w salonie. My przed wyjazdem w piątek ubraliśmy ku uciesze dzieci swoją w Kwidzynie. Cecylia chodziła po domu i wznosila okrzyki radości: "Hurra! Sztuczna choinka!". Jeremi przeprowadził doswiadczenia na bomkach: tłuką się, kiedy nimi rzucić z całej siły o kafelkową podłogę. Jutro ustroimy wolomińską.

W tym roku na naszych piernikach dominują czerwień i biel. Jeszcze jedna partia czeka na zdobienie. Tym razem będzie różowy set.

Chłopcy już od miesiąca są gotowi na bielański kiermasz :)

Jeśli chodzi o mówienie to średnio rozmowny jest nasz syn. Coś tam po swojemu gada. Zasób jego słownictwa poszerza się powoli. Jest BUM BUM, jest BAM, jest CYCY, jest DAJ TO, DAJ MU, jest FU(jak kupę zrobi).  Naśladuje różne zwierzątka, ale nie mówi ani pić, ani jeść.